1η φάση «Αρίσταρχος» 2005, Λύκειο, Θέμα 2: εκφώνηση και λύση

(Α) Κίνδυνοι: ακτινοβολία (κοσμική ακτινοβολία υψηλής ενέργειας και ηλιακές εκλάμψεις), με κίνδυνο καρκίνου και βλάβης στο νευρικό σύστημα. Έλλειψη βαρύτητας: απώλεια οστικής μάζας (περίπου 1–2% τον μήνα), ατροφία μυών, ανακατανομή υγρών και προβλήματα όρασης, αδυναμία του καρδιαγγειακού συστήματος. Ψυχολογικοί: απομόνωση, περιορισμένος χώρος, καθυστέρηση στην επικοινωνία με τη Γη (έως περίπου 20 λεπτά από τον Άρη). Επίσης βλάβες στα συστήματα υποστήριξης ζωής και μικρομετεωροειδή.

(Β) Αντιμετώπιση: θωράκιση (νερό, πολυαιθυλένιο, και ένα «καταφύγιο» για τις ηλιακές καταιγίδες), παρακολούθηση του Ήλιου για έγκαιρη προειδοποίηση, ταχύτεροι κινητήρες για συντομότερα ταξίδια. Καθημερινή άσκηση με ειδικά όργανα, διατροφή και φάρμακα για τα οστά, ίσως τεχνητή βαρύτητα με περιστροφή του σκάφους. Προσεκτική επιλογή και εκπαίδευση πληρώματος, ψυχολογική υποστήριξη. Διπλά (εφεδρικά) συστήματα και ανακύκλωση αέρα και νερού.

(Γ) Παραδείγματα: ο Απόλλων 13 (1970), όπου μετά από έκρηξη δεξαμενής οξυγόνου το πλήρωμα επέζησε χρησιμοποιώντας τη σεληνάκατο ως «σωσίβιο». Η ηλιακή καταιγίδα του Αυγούστου 1972, ανάμεσα στις αποστολές Απόλλων 16 και 17, που θα ήταν επικίνδυνη για αστροναύτες στη Σελήνη. Η πυρκαγιά στον σταθμό Mir (1997). Οι αστροναύτες μακράς παραμονής (π.χ. Β. Πολιακόφ, 437 μέρες) χρειάστηκαν εβδομάδες αποκατάστασης για να ξαναπερπατήσουν κανονικά.