1η φάση 1999, Λύκειο, Θέμα 3: εκφώνηση και λύση

Σημαντικοί κομήτες της δεκαετίας του 1990: ο Shoemaker–Levy 9, που σπασμένος σε 21 κομμάτια έπεσε στον Δία τον Ιούλιο του 1994: πρώτη παρατήρηση σύγκρουσης σωμάτων στο ηλιακό σύστημα. Ο Hyakutake (1996), που πέρασε πολύ κοντά στη Γη με εντυπωσιακή ουρά. Ο Hale–Bopp (1997), ένας από τους λαμπρότερους κομήτες του αιώνα, ορατός με γυμνό μάτι επί 18 μήνες.

Δομή: ο πυρήνας είναι μια «βρόμικη χιονόμπαλα» (Whipple) από πάγους και σκόνη, μερικά km. Κοντά στον Ήλιο οι πάγοι εξαχνώνονται και σχηματίζουν την κόμη και δύο ουρές: την ευθεία ουρά ιόντων, που δείχνει πάντα αντίθετα από τον Ήλιο λόγω του ηλιακού ανέμου, και την καμπύλη ουρά σκόνης. Προέλευση: οι κομήτες μικρής περιόδου έρχονται από τη ζώνη Kuiper και οι μακράς από το νέφος του Oort. Είναι απομεινάρια από τον σχηματισμό του ηλιακού συστήματος.

Συνέπειες σύγκρουσης με τη Γη: εξαρτώνται από το μέγεθος. Ένα σώμα λίγων δεκάδων μέτρων μπορεί να ισοπεδώσει μια περιοχή (Τουνγκούσκα, 1908). Ένα σώμα περίπου 10 km έχει παγκόσμιες συνέπειες: σκόνη που κρύβει τον Ήλιο, πυρκαγιές, τσουνάμι, μαζική εξαφάνιση, όπως των δεινοσαύρων πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια. Οι κομήτες είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι γιατί κινούνται πολύ γρήγορα και συχνά εντοπίζονται αργά.